Nieuws

Minder is meer…


Naar aanleiding van de preek van zondag 18 december geschreven door Karin Barnhoorn

Minder is méér…
Vlak voor het ochtendgloren is het doorgaans het koudst. Het is tevens het moment waarop ik meestal mijn warme, behaaglijk zachte bed verlaat voor de toiletgang, om vervolgens weer diep onder de dekens te duiken. Wanneer ik in de tijd waarin Jezus leefde zou leven en Hij zou op de deur van mijn huisje kloppen met de vraag ‘of ik er klaar voor ben’, zou ik dan voorbereid zijn op de reis? Zou mijn olielamp branden, zodat ik de weg naar de deur in het donker zou vinden zonder te struikelen ? Zou ik extra olie op voorraad hebben?

Zou ik wat uit mijn ritme zijn, omdat ik mijn ontbijt zou mis lopen, terwijl Degene die ervoor zorgt dat ik nooit meer dorst of honger zal hebben, aan de andere kant op mij wacht…?

Zou ik me zorgen maken over de verzorging van de dieren die ik zou moeten achterlaten? De gewassen op het land, rijp voor de oogst?

Het is geen vijf voor twaalf, nee, de nacht is al gevorderd tot kort voor de zonsopkomst. We leven nu. Het is kwart over vijf. In de verte, op de snelweg, dendert het vroege vrachtverkeer. 24 uurs economie. In de drukte van alledag horen we Zijn zachte, wijze stem nog nauwelijks. Het ochtendnieuws laat een wereld zien die verwond voortstrompelt, gelardeerd met kerstreclame waarin spullen langskomen ‘die we toch echt moeten aanschaffen’ want anders hoor je er niet bij. Oh ja, en laten we vooral niet vergeten even een kaartje in de bus te stoppen bij die oude, eenzame buurvrouw, voordat we ons opmaken voor het jaarlijkse feest met onze kinderen, kleinkinderen, broer, zus en partner. We zouden ze niet kunnen missen en soms zijn we ze liever kwijt dan rijk. Teleurgesteld in wat we niet menen te hebben.

Van de week las ik dat het Griekse woord voor herberg kataluma is, wat eigenlijk uitspanning betekent. Een plek waar je ‘losgemaakt’ wordt (dat sloeg op de rijdieren waarop mensen vroeger reisden). Hoe bijzonder is het dat er aanvankelijk geen plaats is voor Jezus op de plek waar losmaking plaatsvindt, terwijl wanneer je Hem gaat volgen en Hem erkent als jouw Redder en Verlosser, je steeds meer zult gaan ervaren dat Hij je aanspoort om los te laten.

Soms sta ik voor het raam voordat ik ga slapen en dan kijk ik naar de middernachtelijke hemel. Op een heldere avond stralen daar tientallen sterren. Maar sterren stralen aan een duistere hemel en als je je te lang op de sterren concentreert, kunnen het ook vallende sterren worden terwijl de Morgenster je ontgaat…

Soms wanneer ik daar sta en nadenk over wat er niet is in mijn leven en ik het gemis daarover voel, kan ik me heel vól voelen, omdat God in zijn eindeloze liefde en trouw precies weet wat er in mij omgaat. Hij kent alles van mij, heeft alles gezien, begrepen en gevoeld waar ik doorheen ben gegaan en doorheen ga, zoals geen ander dat kan. Zelfs niet een partner of kinderen.

Alles wat er niet is in mijn leven, hoef ik ook niet los te laten. Reis ik daarmee licht? Nee, dat zit niet in mijn aard, vrees ik. God weet dat. Ben ik daarmee klaar voor Zijn komst? Ik hoop het. Ik zorg in ieder geval dat het licht brandt en dat ik extra olie in huis heb. Laten we het Licht in 2017 met elkaar brandende houden, zodat de Morgenster ons niet ontgaat….